Heike

Heike

Over Heike
Met recht een tough chick, deze stoere militair Heike is op 30 december moeder geworden van Milan. Voor Heike zijn het roerige tijden. Haar vriend zit vaak aaneengesloten twee weken per maand op zee en onlangs ging zij zelf nog op uitzending met de marine. Heike werkt nu in de horeca van de kazerne en heeft haar passie gevonden in bloggen en fotograferen. Ze doet niets liever dan haar ervaringen of inspiratie delen met haar volgers, dus wij kijken nu al uit naar Heike haar verhalen. Jij ook? Volg haar dan via deze link!

Hoe het is om een moeder te zijn?                                                                                                                                                                                                                    

"30 december 2017 om 21:45…  hard gehuil, veel tranen van geluk, ongeloof en een overdosis liefde. Eindelijk is hij er, onze zoon Milan. Dit is wel het meest bijzondere en wonderbaarlijke dat mij ooit is overkomen. Wat een oerkracht hebben wij vrouwen in ons.

Nu Milan bij ons is, staat ons leven op z’n kop.. maar ook weer niet eigenlijk. Alles is hetzelfde gebleven alleen is er een klein mensje ontstaan die nu bij ons leeft, daarom voelt het zo vertrouwd alsof het nooit anders is geweest. Bizar hoe snel het went om mama te zijn.

Het gevoel van trots kende ik wel, maar niet op deze manier. Alle clichés zijn waar! Bij de “eerste keer” momentjes sta ik te juichen! Maar dan komt ook het besef hoe snel alles gaat. Maat 50 zit alweer in de doos op zolder en over een paar weekjes gaat deze mama alweer aan het werk. Ja ik ben moeder. Nog steeds moet ik even wennen maar oh zo gaaf, trots en bijzonder dat ik dat mag zeggen. Wel kijk ik er een klein beetje tegen op om twee weken alleen met Milan te zijn (omdat mijn vriend dan aan het varen is) en dan ook gewoon moeten werken, maar ook dit gaat wennen en geloof ik in MOMPOWER.

Als iemand mij vraagt hoe is het nu om moeder te zijn? Ik zou het niet kunnen omschrijven. Voor dat ik moeder was, dacht ik altijd dat ik heel anders zou worden en zijn als moeder, maar in tegenstelling ik ben gewoon hetzelfde! En ik heb meer besef gekregen over mijn doen en laten. Dat ik soms best wel geduld moet hebben (als Milan even niet wilt slapen of aan het huilen is).

Is het dan allemaal zo rooskleurig? Nee hoor, mijn zwangerschapsbrein zit nog steeds in mij en zorgt nog steeds voor verwarring. Mijn lichaam is op sommige punten nog een beetje verzakt (waar ik het niet wil zeg maar) en als je denkt even het huishouden te gaan doen, steekt je baby daar een stokje voor en stapelt het allemaal op... Maar als hij mij dan weer lachend aan kijkt vergeet je al die momenten en is er niets mooiers dan je eigen kind!"

@noppiesheike

Shop de favorieten van Heike: